Bonusbaai

‘n Nuwe naam vir ‘n ou plek

Genoeg oor die Weskus, Tafelberg en die Waterfront; kom maak 'n draaitjie noord-ooswaarts na Strand se kant, Gordonsbaai en die lieflike Hottentotsholland-omgewing.  Ek besef net elke dag opnuut watter voorreg dit is om omring van soveel natuurskoon te mag leef.

Vandag besing ek graag die louere van hierdie deel van die Baai, met die opregte wens dat ek kon bydra tot die nuwe neiging na naamsverandering. Uit beginsel is ek glad nie 'n voorstander van naamsverandering ter wille van nuwe politieke bedelings nie, maar in hierdie geval voel  ek  Valsbaai (Cabo Falso) is 'n onregverdige, onvanpaste naam (maak nie saak hoe hy histories daaraan gekom het nie!).

Ons almal ken mos die storie van die lelike eendjie wat toe eintlik 'n swaan was.

As mens so na 'n kaart van Afrika kyk en ons suidelike baai in geografiese perspektief sien, besef  jy opnuut  hoe uniek die ligging van Valsbaai eintlik is  Wanneer mens dan nader inbeweeg, met die Steenbrasdam-pad op teen die hange van die Hottentotsholland tot by die uitkykplek , kry jy die regte hoek en uitsig oor ons baai waar hy in die winkelhaak-omhelsing van die skiereiland, sandduin en bergkrans lê. Daarvandaan sien jy die kartelwater en kan jou oog die sierpatrone van seestrome in skakerings blou volg .Waar in die natuurwêreld vat jy so hande met jou Skepper?

Stap naweke gerus langs die avontuurlike staproetes tussen heide en fynbos. Dis onstellend om te dink dat een onbedagsame (of moedswillige) vonkie van 'n braaivleisvuurtjie of stompie dalk weer 'n brandpad tussen al die natuurprag kan oopvreet.

Ry langs die kuspad langs en soek walvisse met jou verkyker. Hou die manewales van die bobbejaantroppies dop of stap af na Koeëlbaai se geheime strandjie tussen rotse versteek. Verwonder jou aan die uithouvermoe van die branderplankryers in die ysige Kaapse water!

Seilskepies kompeteer oor naweke met mekaar voor 'n aansporende seebries. Kyk mooi en jy sal die robbe en dolfyne sien saamspeel, duik en seil

By Gordonsbaai,  ‘n regte stukkie Mediterreen, kan jy jou piekniekmandjie in die skadu  van die melkhoutbome reg by die see uitpak en die kinders se manewales in die water geniet. Vis en skyfies smaak nêrens lekkerder as by 'n opelug-eetplek langs die Gordonsbaaise strand nie.

Ons verruil ons dorpie Strand vir g'n ander plek in die wêreld nie. Alles wat belangrik is, is in loop- of vinnige ry-afstand. Die gereelde groepe "strandlopers" langs Melkbaai  is 'n goeie aanduiding van die ontspanne atmosfeer wat hier heers .

Met die verbystap van twee vissermanne knars hul stewels oor die skulpsand. Oor elke skouer swaai hul trotse vangs - trosse blinksilwer vis.  Hulle gesels en lag - hul dag is uit die see gegryp!

Die donsige kraag oor die Hottentotsholland of Helderberg is altyd vir ons 'n aanduiding van weersverandering  Hier aan die suidpunt is ons mos ingestel op die wind en wispelturige weer wat ons doen en late bepaal. Op "askiesdae" (na 'n aanslag van die Kaapse Dokter) spoel 'n helderheid weer oor ons siele en slaan ons hande saam:"Kom ons vergewe en vergeet gister se gure weer, die nat en kou en klamte" Dankie vir so 'n skitterdag, 'n Bonus van Bo! "

As die son laatmiddag skarlakenrooi terugsink op die donker silhoeët van die oorkantste skiereiland,  flits die eerste waarskuwende liggie  van Kaappunt se vuurtoring  en begin flonkerliggies verraai waar Simonstad, Vishoek en Muizenberg wegkruip.

Valsbaai, geboorteplek vn die stormwind, daar wil ek woon. Waar sien jy sulke melkwit strande,sulke manjiefieke sonsondergange,  waar ervaar jy ooit so 'n wisseling van weersomstandighede?

Dis ons ankerplek, speelplek van die pikkewyn tussen seebamboes en en branders, aardplek van die hotnotsvy, aronskelk en heideveld. Ek besef opnuut - hier is mos ons pot van goud - dis die golwing van die see, roomwit flarde wolk  oor persblou graniet, dis 'n seemeeu op wieke van die wind...

Daarom is my voorstel vir  ‘n nuwe naam van ‘n ou plek, dan - Bonusbaai.

Sedoos

Daar’s ‘n wind wat waai...

Maak die sedoos jou ook so die josie in? Ontspan en maak vrede , bra! Die Dokter is hier te lande baas en uit sy amp sal jy hom nie maklik kan lig nie!  Ons Kapenaars is veronderstel om sy teenwoordigheid as vanselfsprekend te aanvaar, maar jaar na jaar met die aantree van die somer, verras sy onvoorspelbare, eksentrieke manewales ons opnuut.

As binnelander wat uitgewyk het Kaap toe, is ons v oor die tyd gewaarsku dat ons rekening sal moet hou met die wind. Ons het egter vooraf besluit dat ons onderdanig sou wees teenoor die sedoos en ons mantels letterlik en figuurlik gesproke maar sal draai soos die wind waai. Sewe somers gelede het ons toe van aangesig tot aangesig kennis gemaak met hierdie “heersende” winde.

Ons weet teen die tyd al dat jy nie met die sedoos kan onderhandel nie; redekawel  of omkoop, nog minder. Sy woord is hier wet!  Hierdie Tormentosa kan uiteenlopende effekte op ‘n mens hê : dit kan  veroorsaak dat jy soos van Gogh jou suisende ore wil afsny uit puur frustrasie, of dit kan jou heeltemal onverklaarbaar liries laat raak. Hoe sou ek dan die sedoos in ligte luim beskryf?

Ja, hy’s wispelturig - dit swiep en swaai, kerm en kla , lamenteer en loei. Soms lig hy vrypostig ‘n hoed, steel parmantig  jou inkopiesak, of pluk aggressief terug wat hy wil hê moet syne wees. As hy klaar gespeel het, plak hy dit ewe vies weer net iewers anders neer; soos ‘n janfiskaal met sy prooi, pen die  sedoos sy  vaandel vas aan ‘n antennapaal of heiningdraad.

My windklok is skoon van sy toonleer af verwaai, selfs die palmtakke vleg en koek deurmekaar, die strandsambreel dop om en die wasgoed woer-woer om die draad. Sou jy dit waag om hier op Strand ‘n rok te dra, sal jy maar jou Marilyn Monroe-pose moet hou en klou!

Die sedoos daag skielik op - onaangekondig ; onttrek of verdwyn netso geheimsinnig stil. Soms brand en skroei hy venynig, soms streel en lispel hy al singend saam met die reën. Soms jaag hy wolke ongeduldig aan oor die skiereiland of ruk hy  hul aan flarde. Dan kruip hy listig weer weg vir dae lank aaneen om skelmpies te beplan aan ‘n nuwe aanval-strategie.

Ons sien hom dans in dwarrels sand of huppelend van brander tot brander in wit wasigheid omhul. In stille sameswering met die see spoel die wind ons mensgemors met hooggety na ons toe terug as vermanende vingerwysing. Ons hoor die afwisseling van sy sagte, meesleurende melodie met ‘n luide basuin-simfonie ; op maat van  hierdie musiek waai ons maar onderdanig, wapperend soos Maandag-wasgoed !

Dan bied die wind ons onverwags ‘n wapenstilstand - sy skitterende ‘askiesdae’! Ons kan  maar net jubel en juig en hande saamslaan! Kom ons vergeet en vergeef gister se gure weer, want hy vra vandag askies vir die nat en kou en klamte van gister,  vir sy swiepende swartskroei en waaisand . Askies dat hy die gety weer aangejaag het om die strand se mooi wit sand met rooiaas, jellievis en seebamboes  te kom besmeer

Die ligte bries is vandag soos ‘n vars asemteug . Die genot van ‘n sprankeldag het weer oor ons siele kom spoel; ons gemoedere is verfris.

 

’n Windstil-dag is ‘n wonderlike bonus en in dankbaarheid oorleef ons steeds heerlik in ons paradys hier teenaan die see! Somerbesoekers, na ‘n week se teisterende wind, volg ‘n paar pragtige stil dae. Hou moed en kom gerus weer; vertoef tog net volgende keer ‘n rukkie langer!

Sannie sweer sy sal nog sewe sakke sout eet hier waar Willem Wouter se woeste winde waai!

                                               

Witsand

Wegbreek na Witsand se wyk 

Dat ons Suidkaap vanjaar met ‘n uitsonderlike goeie reënseisoen geseën was, is tans nêrens so duidelik merkbaar soos aan die natuurparadys langs die Overbergse N2 ,en suidwaarts Witsand toe langs die R322 nie. Die skilder wil net sy kleurpalet nadergryp, die skrywer sy notaboek, en die fotograaf sy kamera, want om elke draai verras die wonderskone natuur diegene wat reis vir die plesier om waar te neem.U ku hamba, Kuku bona!

Met die intrapslag by Witsand Port Beaufort word jy verwelkom deur die groot uithangbord wat onomwonde verklaar dat jy nou die gebied van die walvis se kraamsaal en kleuterskool betree. Hierdie stelling word dan ook bewys met die eerste oogopslag oor die San Sebastianbaai , waar ons binne sekondes 15 knoetsige Noorkapper-walvisse tel, elk besig met sy eie manewales van pronk, duik en spring. Hoog teen die duinekant is 'n aantal banke aangebring vir diegene wat walvisse tydsaam met verkykers wil sit en bespied

Kaap Infanta se punt aan die oorkant steek helder af teen die horison van blou lug en see. Die Breederivier-monding is bevaarbaar vir sowat 35 kilometer opwaarts Malgas toe, hoewel die verskuiwende sandbanke in die monding dit redelik gevaarlik maak vir onervare bootmanne.

Die strandoord Witsand is eintlik die strandfrontgebied en Port Beaufort lê meer aan die linkerkantste oewer van die Breederiviemonding as jy seewaarts kyk, maar 'n duidelike onderskeid of afbakening is daar nie. Yslike uitgespoelde boomstompe op die strande, soos spierwit geraamtes, is oorblyfsels van ‘n vorige rivier-in-vloed.

By die halfmaangetypoel spat die groot branders van die inkomende gety hulself flenters in ‘n skuim van wit. Met die verbystap knars die stewels van twee vissermanne oor die strand se skulpgruis - oor elk se skouer swaai 'n vangs blinksilwer vis, soos trosse uit die Beloofde Land. Ek dink so by myself , " hul dag is uit die see gegryp".

Ons gaan tuis in die kajuithuis van ‘n jarelange inwoner, veteraan seiljagnavigator en ywerige hengelaar. Die foto’s en versierings in ons gasheer se houthuis getuig van sy spesiale verbintenis  met die see -  rekord-kabeljouvangste, seiljagte op wedvaarte tussen die Kaap en Suid-Amerika, allerlei  interessante strand-optelgoed en ‘n unieke nautilus-skulpversameling.  Hy wys die strate met visname aan ons uit - Galjoen, Steenbras, Roman, Kabeljou , Knorhaan, vertel lekker seestories oor sy kleintyd en gesels onderhoudend oor sy spesiale seemansdae. Die see en die mense van Witsand se grille en giere ken hy ewe goed!

Mooi B & B’s en ander verblyfplekkies word aan ons uitgewys, soos o.a. die Pansy Shell Cottages, almal met benaminge wat verband hou met die see. Ons verkneukel ons aan oulike strandhuisies soos Rotsgeklots, Stukkie-vir-Stukkie,  Bikivibiki , No Warries, Whales Tales. Hulle gesels oor die ontploffing in huis en erfpryse die afgelope drie jaar, die  mooi ontwikkelings soos Oyster Bed Village, en nuwe kampeer- en sportfasiliteite.

Ons gasvrou verskaf tussenin inligting oor Hoonkers on the Rocks, die Whalers’Grill en Di’Mond -seekosrestaurante,  Nella se “all-sorts”-winkel en die Backpackers . Historiese gedenkwaardighede soos die Barry Memorial Church  en Die Kraaltjie-bootjettie wat dateer uit die jaar 1849 toe die Breede nog ‘n bevaarbare hawe was vir vistreilers en kusvragskepe (koring, volstruisvere, wol vanaf die Overberg en Karoo),  maak ons kuier verder  interessant en leersaam.

‘n Middag word opsygesit om met die grondpad langs Malgas toe te ry - die enigste nie-motoriese (mensbeheerde) rivierpont in die land word daar aangetref. ’n Span van twee man sorg dat die kabel wat die pont oortrek aan’t beweeg bly  - dis harde werk slegs met behulp van skouerbande en lyfgordels. Op ‘n besige dag in seisoen trek hulle glo tot 50 +  motors oor, soms sommer drie-drie tegelyk. Die koste beloop R30 per motor retoer, maar uit pure erkentlikheid stop jy sommer nog ‘n fooitjie in die hand van hierdie harde arbeiders.

Malgas is ‘n lekker rustige wegbreek- of wegkruipplek, met ‘n  hotel en konferensielokaal. Vir tydverdryf móét ‘n besoeker egter maar ‘n boot, sudoku en ‘n boek saambring! Enkele rivierboothuise kan ook bespreek word.

Terug in Witsand verneem ons van al die sportgeriewe en fasiliteite: 4 x 4 duinebesie-ritte, rolbal, perdry, jaarlikse hengelkompetisies, ‘n verskeidenheid seesport en bootvaarte. Verder is staproetes gewild in die duineveld , of strandlangs na Moodie se Put en die riviermonding by Puntjie.

Witsand, Infanta en  Malgas langs die Breederiviermonding , asook die naburige Vermaaklikheid omvat ‘n groot bio-diversiteit - plantspesies, seelewe ,voëls en wild. Troppies volstruis en kraanvoëls, blesbok en zebra, skaap en bees word hier aangetref.

Wanneer laas het jy ‘n vlerksleep-volstruis in ‘n warboel van wit en swart sien pronk, ‘n swerm lieflike bloukransvoëls laag oor die  neon-geel canola-landerye land sien vlieg, spekvet Jersey-beeste teen ‘n  heuwel onder ‘n lae reënboog sien wei, waterblommetjies op ‘n silwer dam sien dryf, of stilgehou by  bont tweelinglammers van ‘n spierwit ooi, omdat dit net eenvoudig so pragtig is?

Het jy al ‘n draai gaan maak by Blombos se protea-reservaat, die panorama van die Duiwenhoksriviermonding van bo-af bewonder, 'n rare spierwit pansy-skulp of nautilus opgetel, of Witsand se walvisse vlak agter die branders sien speel? Het jy al Vermaaklikheid se fynbosheuning geproe?

Vir ‘n wegbreek na Witsand is die asemrowende 250 km roete of reis (vanaf Strand se kant) net so belangrik as die eindbestemming op die duine.

Boggomsbaai

 Die afdraaipad na Boggomsbaai

Wil jy totaal en al wegbreek van stadsrumoer, besoedeling, misdaad? Soek gerus die afdraaipad na Boggomsbaai.

Op ‘n padkaart kry mens dit nie sommer maklik nie, maar ‘n GPS’sie  kan jou help om by hierdie unieke bewaringsbewuste dorpie uit te kom.

Boggom-se-baai het vroeër verwys na ‘n gesiene inwoner wie se lyftaal glo sterk herinner het aan 'n ‘burger van die berge’! Hierdie afbeelding van ‘n bobbejaan het die man glo erg aanstoot gegee en is sedertdien verwyder.

Naby die einste afdraaipad  is die eerste teken dat ons nou in ‘n 'anderste' geweste is – ‘n onbemande hout-en-heuningstalletjie met slegs ‘n blikkie vir geld daarnaas. Misdaad kon sóver nog nie die langpad suidwaarts loop tot hier nie!

Die Boggomsbaaiers se deure staan oop, mense groet mekaar lekker op Afrikaans, motorsverkeer is min en velddiere kry padvoorkeur. Hier ry jy nie gou weer nadat jy afgesaal het nie - jy stap in die ongerepte omgewing, met waardering!  Kinders speel vankansietye tussen duine,  ry onbekommerd fiets of vang veilig vis saam met Pa.

Besoekers soek verniet ‘n Boggomsbaaise hotel, winkel, vulstasie of huishulpe. ‘Inkommers’ (nuwe intrekkers) verkies dat hul privaatheid nie deur kommersiële ontwikkeling (en alles wat daarmee tepaardgaan) bedreig of versteur word nie.

Tog is daar genoeg om mens aktief besig te hou , soos golf, jukskei, tennis en die Sandpiper –gesondheidspa. Seekus-wandelings, soos die Oystercatcher Trail van Fred Orban, bekende inwoner-ontwikkelaar met ‘n ywerige missie vir seekus- en natuurbewaring, is besonder gewild.

Hierdie 5-daagse begeleide kusroete lei vanaf Cape St Blaise tot Gouritzmond, langs seekranse, ou Khoi San-grotte , visfuik-poele, verby strandduine en deur fynbosveld.  Wayne Meyer, ‘n gekwalifiseerde kuswag–cum-bewaringspatrolleerder, verbonde aan  Kaapse Natuurbewaring , teken aktief op gereelde basis bewarea-data aan en vermeld ongerymdhede, soos onwettige vangste en verwydering van skulpvis, besoedeling en ongewone strandverskynsels.

Boggoms het sy eie kwota digters, skrywers, skilders, weerkenners, akademici, en celebrities wat verkies om hul talente stil-stil te bedryf. Hier kan ‘n mens nog idealis, optimis en humanis wees!

Boggomsbaaiers is trots gesteld op beheerde eko-ontwikkeling waar mens en natuur in harmonie kan saamleef. Kleinbos is  so‘n eksklusiewe, ontwikkelingsbeheerde eko-landgoed  op die Kaaps-Hollandse styl  tussen endemiese Suid-Kaapse  plantegroei..

Hier, 'ver van die stadgeluide en klinkende klank van geld’ gaan ons tuis in Skeinslê, ‘n huis op steltpale wat ver oor die see en bewarea van Boggoms, Vleesbaai en Fransmanshoek uitkyk. Eintlik is die naam ‘n lekker woorspeling van die eienaars se rare van , Skein.Inwoners word hier makliker deur hul unieke huisnaam opgespoor , eerder as per adres. Waar-Mot-en Roes-Verniel pas uitstekend by een van die oudste strandhuise.

Ons braai ‘n vleisie op die houtdek en sien slegs hier en daar enkele ligte van permanente inwoners tussen die natuurlike plantegroei flikker. Saans is dit net jy, die ruising van die see, die stilte en jou Skepper.

Op die wye strand  kom ek ‘n hengelaar teë wat knars-knars oor die skulpgruis aangestap kom met twee yslike visstokke. Hy glimlag , groet en gesels oor sy vangs van kabeljou, harders en leervis . Hy poseer inskiklik met ‘n tros blinksilwervis oor sy skouer vir my foto!

Het Boggoms probleme? “Man, besoekers se honde is soms lastig op die strand en verwilder die bedreigde swart tobies (oystercatchers). So af en toe moet ons ook ‘n walvissie terugswem in diepsee toe!”, grinnik Fred. Sjoe!

Ons verken ook die naburige Vleesbaai en Gouritzmond, wat weens  uiteenlopende eienskappe en redes sy eie vakansie-aanhangers het.

Nou weet julle mos waar om te gaan skuil teen die aanslae van die land .  Naby Mossgas draai jy regs af van die N2 en soek dan maar verder!

Overberg

Net anderkant die bult...

Oor die Hottentotshollandberge kronkel die besigste van die vier bergpasse in die Suidkaap , die Sir Lowry's, wat toegang verleen tot Overbergwêreld.

Dit is so'n lekker Sondag-uitstappie na die plekkies ágter die berg -  dRt wat mens soms oorslaan as jy haastig verbyjaag Tuinroete toe

Dis mos nie net die bestemming wat belangrik is nie, maar ook die reis daarheen. As jy so 'n Kaapse draai wil gaan maak Overberg se kant toe, vat net jou tyd om stil te hou, te kyk en waardeer - vir avontuur moet jy mos maar afdraaipaadjies langs ry.

Ek dink nou maar aan die heerlike padstalle aan weerskante van die Sir Lowry’s pas naby Grabouw, nl Peregrine en Orchards waar jy kan stilhou om jou te verlustig aan bosse inheemse proteas met fynbos, droëvrugte, heerlike konfyte en tuisgebak.
Draai ook gerus af na die klein dorpie,Grabouw , waar jy die heel lekkerste boerewors in die kontrei kan koop.

Grabouw en Elgin is mos by uitstek appelwêreld  en gedurende lentetyd staan die appelbome in hulle wit bloeiseltutu's, ry op ry, gereed vir die volgende somerdrag.
Niks behalwe tyd verhoed jou om daar by 'n pakhuis te gaan inloer om te sien hoe netjies en deeglik die appels gesorteer en verpak word nie! Die Appletizer-pad draai ook hiernaby uit die grootpad.

By Dassiesfontein se padstal eet reisigers op pad na êrens, lustig van 'n middagete-spyskaart kontreikos uit blikborde op houttafels, en snuffel  'n antieke stukkie uit tussen die magdom antieke snuisterye.

Verder  N2-langs ry jy deur die Houwhoekpas met sy charismatiese oorslaapplek, die Houwhoek Inn, waar jy  knus langs 'n kaggelvuur kan sit om 'n rooiwyntjie te geniet.
Die Overberg self wil jou na die palet en skilderkwas laat gryp, so inspirerend mooi is die lappieskombers van heuwels – kontoerlande koring, lusern en canola, en uitgestrekte uievelde by Botrivier.

Troppies volstruis wei koponderstebo , tweelinglammers huppel die somer tegemoet en kraanvoëls sleep kwaai vlerk.

Net voor Caledon draai mens links af Genadendal en Greyton toe, die  eindbestemming van  ons dagrit. By Genadendal hou jy stil om 'n bietjie wyser te word oor die Morawiese sendingpogings .  Dis Sondag en die inwoners stap en masse uitgedos, straat-af kerk toe.

Jy gaan loer in by die historiese ou grasdakhuisies en kerk en neem foto’s van die ou klok wat werkers en skoolkinders sou maan om nie laat by die skool, werk of kerk aan te kom nie. Kliek sommer ook een van die geduldige slap-oor donkies!

Teen die agtergrond van die persblou Riviersonderend-berge lê Greyton, 'n dorpie uit 'n prentjieboek, met die allermooiste grasdak-kothuise met tipiese "English Garden" – blombeddings en groentetuintjies, en leivore langs koel boomlanings .

Daar is tyd om eers om bene te rek in die natuurreservaat  teenaan die dorpie. Die wêreld ruik na roos, sering, denne  en heuningblom, na  kappertjies wat wild oor die leivoor tuimel.

Op pad terug, verby die Steenbrasdam wat kant en wal lê,  hou mens vir oulaas stil by Sir Lowry's se uitkykplek waar jy saam met die bobbejane op die klipmuurtjie uitkyk oor die unieke panorama daar ver onder : Gordonsbaai en Strand, die Helderberg-kom, Vergelegen se wingerdheuwels,  ons mooi blou Valsbaai, en die Kaapse skiereiland, deinserig op die horison.

Magda se Kaapse Draai...

Kuspad langs: Clarence-rylaan bo Chapmanspiek

Vanuit  die neerdalende vliegtuig op pad Kaapstad-lughawe toe, sien mens die R44 waar dit die N2 kruis, soos die kromminge van 'n reuse-voël se vlerke, na links en regs uitgestrek.

Die ingerygde besienswaardighede langs hierdie roete sal nie maklik oortref kan word nie. Ons verkies vandag om links om te ry Kaap Hangklip en Hermanus se kant toe.

Besoekende vriende uit Duitsland mor omdat Chapmanspiek-rylaan dikwels gesluit is weens gevaarlike klipstortings teen die hellings af. Toemaar, troos ek, hier aan die oostekant van die Baai is netso 'n  rit langs die  lieflike Clarence-seekuspad(1998 ingewy).

Sondae is dit 'n breakfast run-roete, dus kies ons eerder 'n weeksoggend vir hierdie spesiale roete langs die see.

By afritjies hou ons stil om die oorkantste skiereiland wat helder teen die horison lê, deur die verkykers te bespied. Hoe mooi is die see se kartelwater wat so lekker Klaradyn dans in vele skakerings, darem nie!

Die Steenbras-staproete net om die draai van Gordonsbaai, van die monding al langs die rivier op.Dan volg Kogelbaai waar berg en see op 'n wye wit strand ontmoet ,  'n fotograaf of branderplankryer se droom. Ver in die agtergrond sien mens die unieke profiel van Kaap Hangklip wat ou seevaarders so verwar het.

Troppies Chachma-bobbejane wei ongestoord om ons rond; ek wys die bobbejaanproef-asblikmeganisme aan ons verwonderde besoekers uit .

Rooiels, die eerste dorpie op ons pad, se naam is afkomstig van die rooi-elsbome wat in die omgewing gedy en waarvan die wortels 'n besondere kleur aan die waterpoele verleen.

Buurdorpie Pringle-baai is 'n ideale wegbreekplekkie waar mens 'n lae profiel kan handhaaf, of soos sommige inwoners dit stel - onder die radar kan beweeg!

Kaap Hangklip wat die oostelike grens van Valsbaai aandui, spog met sy eie vuurtoring. Ons  bespiegel - hoe kom die hoë tregter witsand daarbo? Seker maar wind-opgeswiep deur die Kaapse Dokter!

Orals in die veld en teen die berghange padlangs, sien ons steeds tekens van die brandskade van twee jaar gelede - 'n hele paar huisgeraamtes staan nog netso ongerestoureer. Fynbos begin darem weer kop-uitsteek hierlangs - brand is glo  stimulerend vir oorlewing!

Dan kom Bettysbaai aan die beurt. Hier by die Harold Porter veldblom- en natuurreservaat wil ons eers ons dors gaan les by die koel teetuin voordat ons opstap na die pragtige bronskleurige watervalpoel 'n entjie op in die skaduryke Disakloof, vernoem na die inheemse rooi grondorgidee wat hier aard.  Die oranje bosse speldekussings en groot skilpaaie steel ons besoekers se harte.

By Stoney Point wag duisende pikkewyne ons nuuskierig in. Wat kom ons hier op hul terrain doen? Die Duitsers trek hul neuse op vir die sterk guano-reuk. Dis maar een van ons besondere Afrika-aromas, verduidelik ek. Die wrak van die walvisboot Balena is stille getuienis van die ou Suiderkruis-walvisstasie wat eens op 'n tyd hier bedryf is.

In Kleinmond se tuisnywerheid op die ou hawe koop ons vir ons gaste elkeen 'n sappige koesister - die lang Kaapse soort - en drink swart bitterkoffie op die rotse bo die water. Ai, klein plesiertjies vul 'n dag vol dankbaarheid!

Hermanus is ons eindbestemming. Dis nie meer walvistyd nie, maar die spesiale ambience van die plek verander nooit. Ons gaan stel ons gaste aan Grotstrand en Voëlklip bekend, maar die koue Kaapse seewater skrik hulle gou af.

Mens kom  Hermanus toe om vis en skyfies uit koerantpapier te eet, terg ek. Op die  klip-rusbankie by Walkerbaai se Boiling Pot word ons stil - elkeen besig met sy eie gedagtes en waardering van ons wonderskone Suid-Kaapse kus.